آکنه یا جوشهای صورت یکی از مشکلات شایع پوست است که می تواند منجر به ایجاد لکهای پوستی ، اسکارهای گود افتاده و اسکارهای برجسته در نواحی مثل بینی و چانه شود . همچنين در مواردی که آکنه شدید باشد می تواند باعث ایجاد اسکارهای هیپرتروفیک و کلوئید در صورت و بدن شود.
آکنه می تواند از 9-8 سالگی شروع شده و گاه تا سنین بالا حتی حدود 40 سالگی نیز ادامه یابد. از آکنه یا جوشهای صورت عمدتا به عنوان غرور جوانی یاد می شود چرا که عمدتا در دوران نوجوانی ، بلوغ و جوانی در بسیاری از افراد به اشکال ، درجات و وسعت های مختلف ایجاد می شود.
آکنه به صورت کومدون ( جوش های سر سفید و سیاه)، پاپول (جوش های قرمز) ، پوسچول( جوش های چرکی ) و ضایعات ندولوسیستیک (ضایعات قرمز شدید ، بزرگ ، عمقی و دردناک) در صورت و بدن افراد ایجاد می شود.
علت ایجاد آکنه یا جوشهای صورت ، زمینه ژنتیک و مستعد بودن پوست ، افزایش ترشح سبوم يا چربی پوست ، انسداد مجاری غدد چربی ، وجود باکتری به نام پروپیونی باکتریوم آکنه و عوامل هورمونی است.
در خانم ها عوامل هورمونی مثل افزایش هورمونهای مردانه در نتیجه تخمدانهای پلی کیستیک می تواند از عوامل ایجاد و تشدید آکنه باشد.
استفاده از مواد بهداشتی و آرایشی چرب و کومدوژن ، مصرف بعضی از ویتامینهای گروه B ، روشهای کندن و برداشتن مو و نیز استفاده از فیشیال با مواد و روش های نامناسب می تواند آکنه یا جوشهای صورت را تشدید کند.
از نظر متخصص پوست درمان متناسب با نوع و شدت آکنه یا جوشهای صورت و طول زمان کافی بسیار مهم و حائز اهمیت بوده و می تواند از ایجاد اسکارهای فرورفته در صورت که درمان بسیار مشکلی دارند جلوگیری نماید.
درمان مناسب بر اساس تشخیص پزشک متخصص پوست و با بررسی علل زمینه ای و رفع آکنه یا جوشهای صورت با مدت کافی سبب شود که فرد نه تنها پوست و ظاهر بهتری داشته و اعتماد به نفس کاهش نیابد ، بلكه از ايجاد اسكارهای آكنه آتروفيک (گود و فرو رفته) و نيز اسكارهای هيپرتروفیک كه درمان آنها بسيار مشكل ، زمان بر ، پر هزينه و گاه غير كامل است جلوگيری می كند .
